Argumentatie
Inleiding.
Introductie, vraagstelling, aanleiding, relevantie en opbouw van het paper.
Middenstuk.
Waarom de driedeling? De hoofdvraag bestaat uit twee delen, het verhaal binnen een game en de relatie tussen gamer en gamekarakter. Om de vraag te kunnen beantwoorden, oftewel het verband tussen verhaal en de relatie gamer gamekarakter te kunnen leggen is het noodzakelijk eerst de delen apart te behandelen alvorens ze met elkaar te verbinden.
1Kunnen games verhalend zijn?
In deze paragraaf richt ik me eerst op de vraag of games verhalend kunnen zijn. Ik gebruik hiervoor voornamelijk argumenten uit de tekst van Jesper Juul. Mijn positie is in deze paragraaf is al erg bevooroordeeld omdat ik er al vanuit ga dat games narratieven kunnen bevatten. Wat belangrijk is om vragen te stellen bij hoe mijn gekozen games binnen dit plaatje passen en wat de invloed van filmische elementen binnen de game zijn en hoe deze bijdragen aan het begrijpen van het verhaal en of deze wel of niet onderdeel zijn van de game. Oftewel is de game compleet met deze filmische elementen erbij of zijn de filmische elementen een op zichzelf staand iets en wat betekend dit voor het narratief?
Structuur:
Ja, welke kenmerken hebben narratieven.
Hoe zijn deze terug te vinden in de Prince of Persia en Devil May Cry?
De rol van filmische elementen.
Zijn tussen filmpjes onderdeel van de game of niet?
Voice over die het verhaal verteld, is dit een onderdeel van de game?
2Welke relaties kunnen gamers met het gamekarakter hebben?
In deze paragraaf verduidelijk ik welke relaties een gamer kan hebben met het gamekarakter. Deze paragraaf is van nut omdat het verduidelijkt welke positie een gamer kan innemen ten opzichte van zo’n karakter. Later zijn deze relaties nodig om het verband te schetsen tussen verhaal en relatie gamer en gamekarakter. Ik richt me in deze paragraaf voor op de tekst van Sherry Turkle. Aan het einde, nadat ik de verschillende relaties heb uitgelegd, probeer te beargumenteren welke relatie er aan de hand is in de Prince of Persia en Devil May Cry. (In POP is dat je een vriend hebt waarmee je avonturen beleeft, de voice over verteld ook zijn verhaal en je speelt eigenlijk met hem het verhaal nog eens na maar je bent hem niet, In DMC is zowel een relatie als vriend waarmee je avonturen beleeft mogelijk als identificatie met het gamekarakter.)
Structuur.
Identificatie met het gamekarakter.
Gamekarakter als huisdier.
Gamekarakter als een vriend waarmee we avonturen beleven.
Sadistische relatie, we laten het karakter, indien de game het toelaat op de meest gruwelijke manieren doodgaan etc.
Geen relatie, de gameplay zorgt ervoor dat we de game spelen maar verder hebben we geen affiniteit met het karakter.
Relaties gamer en gamekarakter in POP en DMC.
3Relatie tussen verhaal en de relatie gamer en gamekarakter.
In deze paragraaf probeer ik de relatie tussen de invloed van het narratief op de relatie gamer en gamekarakter te leggen. Het narratief bepaald in zekere mate welke relatie we kunnen opbouwen met het gamekarakter. Het narratief geeft ook inhoud aan het karakter maar mag dit niet teveel doen want anders wordt het karakter teveel ingevuld voor de gamer.
Structuur:
Het narratief zorgt ervoor dat we in de game worden gezogen en dat het gamekarakter inhoud krijgt waardoor we er een relatie mee op kunnen bouwen.
In POP speelt de rol van de voice over een grote rol in het begrijpen van het verhaal en de relatie die we opbouwen met het gamekarakter.
Gameplay speelt echter ook een rol, doordat er een tweede karakter inzit , net als in Devil May Cry dat tegen je spreekt in de 1e persoon heb je soms het gevoel dat jezelf wordt geadresseerd. De voice over in POP echter maakt wel dat je duidelijk het verhaal met hem beleefd en niet zozeer dat je zelf het verhaal beleeft.
Mogelijke problemen:
Games waarbij geen echte narratief aanwezig is: Tamagotchi.
Games waarbij wel een verhaal aanwezig is maar totaal geen affiniteit met het karakter.
Conclusie
Hierin wordt alles nog eens kort op een rijtje gezet.
Inleiding.
Introductie, vraagstelling, aanleiding, relevantie en opbouw van het paper.
Middenstuk.
Waarom de driedeling? De hoofdvraag bestaat uit twee delen, het verhaal binnen een game en de relatie tussen gamer en gamekarakter. Om de vraag te kunnen beantwoorden, oftewel het verband tussen verhaal en de relatie gamer gamekarakter te kunnen leggen is het noodzakelijk eerst de delen apart te behandelen alvorens ze met elkaar te verbinden.
1Kunnen games verhalend zijn?
In deze paragraaf richt ik me eerst op de vraag of games verhalend kunnen zijn. Ik gebruik hiervoor voornamelijk argumenten uit de tekst van Jesper Juul. Mijn positie is in deze paragraaf is al erg bevooroordeeld omdat ik er al vanuit ga dat games narratieven kunnen bevatten. Wat belangrijk is om vragen te stellen bij hoe mijn gekozen games binnen dit plaatje passen en wat de invloed van filmische elementen binnen de game zijn en hoe deze bijdragen aan het begrijpen van het verhaal en of deze wel of niet onderdeel zijn van de game. Oftewel is de game compleet met deze filmische elementen erbij of zijn de filmische elementen een op zichzelf staand iets en wat betekend dit voor het narratief?
Structuur:
Ja, welke kenmerken hebben narratieven.
Hoe zijn deze terug te vinden in de Prince of Persia en Devil May Cry?
De rol van filmische elementen.
Zijn tussen filmpjes onderdeel van de game of niet?
Voice over die het verhaal verteld, is dit een onderdeel van de game?
2Welke relaties kunnen gamers met het gamekarakter hebben?
In deze paragraaf verduidelijk ik welke relaties een gamer kan hebben met het gamekarakter. Deze paragraaf is van nut omdat het verduidelijkt welke positie een gamer kan innemen ten opzichte van zo’n karakter. Later zijn deze relaties nodig om het verband te schetsen tussen verhaal en relatie gamer en gamekarakter. Ik richt me in deze paragraaf voor op de tekst van Sherry Turkle. Aan het einde, nadat ik de verschillende relaties heb uitgelegd, probeer te beargumenteren welke relatie er aan de hand is in de Prince of Persia en Devil May Cry. (In POP is dat je een vriend hebt waarmee je avonturen beleeft, de voice over verteld ook zijn verhaal en je speelt eigenlijk met hem het verhaal nog eens na maar je bent hem niet, In DMC is zowel een relatie als vriend waarmee je avonturen beleeft mogelijk als identificatie met het gamekarakter.)
Structuur.
Identificatie met het gamekarakter.
Gamekarakter als huisdier.
Gamekarakter als een vriend waarmee we avonturen beleven.
Sadistische relatie, we laten het karakter, indien de game het toelaat op de meest gruwelijke manieren doodgaan etc.
Geen relatie, de gameplay zorgt ervoor dat we de game spelen maar verder hebben we geen affiniteit met het karakter.
Relaties gamer en gamekarakter in POP en DMC.
3Relatie tussen verhaal en de relatie gamer en gamekarakter.
In deze paragraaf probeer ik de relatie tussen de invloed van het narratief op de relatie gamer en gamekarakter te leggen. Het narratief bepaald in zekere mate welke relatie we kunnen opbouwen met het gamekarakter. Het narratief geeft ook inhoud aan het karakter maar mag dit niet teveel doen want anders wordt het karakter teveel ingevuld voor de gamer.
Structuur:
Het narratief zorgt ervoor dat we in de game worden gezogen en dat het gamekarakter inhoud krijgt waardoor we er een relatie mee op kunnen bouwen.
In POP speelt de rol van de voice over een grote rol in het begrijpen van het verhaal en de relatie die we opbouwen met het gamekarakter.
Gameplay speelt echter ook een rol, doordat er een tweede karakter inzit , net als in Devil May Cry dat tegen je spreekt in de 1e persoon heb je soms het gevoel dat jezelf wordt geadresseerd. De voice over in POP echter maakt wel dat je duidelijk het verhaal met hem beleefd en niet zozeer dat je zelf het verhaal beleeft.
Mogelijke problemen:
Games waarbij geen echte narratief aanwezig is: Tamagotchi.
Games waarbij wel een verhaal aanwezig is maar totaal geen affiniteit met het karakter.
Conclusie
Hierin wordt alles nog eens kort op een rijtje gezet.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten